บทที่ 119 ซ้ำเติม

“ไม่เป็นไรนะลูก น้องติชาอย่าเพิ่งคิดอะไรมากนะลูกเดี๋ยวแม่ณาจะเล่าความจริงให้ฟังนะลูก” น้ำเสียงอ่อนโยนที่กันติชาได้ยินมาตั้งแต่เด็กปลอบประโลมลูบหลังลูบไหล่บอบบางเบา

“ไม่เป็นไรค่ะแม่ณา ติชาเข้าใจ” คนเข้าใจผิดบอกว่าเข้าใจแต่น้ำตาไหลเป็นทางคุณทักษิณายกมือเช็ดให้ลูกสะใภ้ก่อนประคองแก้มอิ่มแล้วมองตาโตที่บว...